Τα βουνά με τις χιονούρες και τ΄ ανεμόβροχα, οι λαγκαδιές και οι λόγγοι με το μουρμούρι τους, οι φιδογυριστές οι ποταμιές και οι γκριζομάτες λίμνες, τα «περιγιάλια τα κρυφά και άσπρα σαν περιστέρια», τα φαράγγια με τα κρεμάμενα νερά, τα δάση της καστανιάς, των πεύκων, των έλατων και της βελανιδιάς, οι κάμποι με τα λιόδεντρα, τα αμπέλια και τους σιτώνες, τα ξινοπερίβολα και τα λουλούδια με τις πλημμύρες του μοσκοβολισμού, τ΄ άγρια τα ζώα και τα πουλιά, η λαμπερή ανατολή και η ροδάτη δύση, η Πλάση η Καλλονή με τις χίλιες ομορφιές και τα μύρια μάγια… Βρυσούλες σκαλιστές στους βράχους, πετρόχτιστα γιοφύρια στις ρεματιές, πλίθινα ξωκλήσια στις ραχούλες, κάστρα και πύργοι στα βουνόλοφα με τα σημάδια των παλιών καιρών, μνημεία χρόνων ηρωικών, δημιουργήματα παλιότερων ανθρώπων … Και οι σημερινοί άνθρωποι της γής, με τους θέρους και τα αλώνια τους, με τους τρύγους, τα σταφυλοπατήματα και τις μουστιές, τα λιομαζέματα, τα λιοτσακίσματα και τα λιοτριβίσματα, με τις πολλές ντοπιολαλιές και τα δημοτικά τραγούδια, με τα χρυσοϋφαντα των αργαλειών και τα φρέσκα καλούδια του χωριάτικου τραπεζιού, με τα χωρατά στα καφενεδάκια, με τον καφέ στη χόβολη και τις τσιπουριές, με τη γκαρδιακή φιλοξενία και τις συλλογές της λαϊκής παράδοσης και σοφίας ζωντανές....

Ό,τι και αν ήταν δυνατό να γραφτεί σ’ αυτές τις σελίδες, δεν θα μπορούσε να αποτυπώσει ούτε σε ποσότητα, ούτε πολύ περισσότερο σε ποιότητα τον πλούτο του αγροτουριστικού προϊόντος της Στερεάς Ελλάδας. Μα και αν μπορούσαν να ειπωθούν τα πάντα, πάλι θα ήταν σα να έμεναν όλα ανείπωτα, γιατί άλλο να τ’ ακούς και άλλο να τα ζεις…
Ετσι το αγροτουριστικό οδοιπορικό που αποτυπώνεται στις σελίδες της Αγροτουριστικής Πύλης της Στερεάς Ελλάδας, είναι μόνο ένα απλό κάλεσμα σε εμπειρίες που μας χρειάζονται πολύ και για το σώμα και για το πνεύμα και για την…ψυχή.